Audytorzy i księgowi w Polsce

ul. Garażowa 5a
02-651 Warszawa
Tel.: +48 22 38 00 38 0
E-Mail

Prawnicy w Polsce

ul. Belwederska 9A
00-761 Warszawa
Tel.: +48 22 400 45 85
E-Mail

Newsletter No. 10/2018

06.11.2018

1. Konferencja w Kancelarii Ecovis poświęcona zmianom w podatkach

25 września w naszej kancelarii odbyła się konferencja dotycząca planowanych zmian w podatkach. W spotkaniu z dziennikarzami udział wzięli mec. Marcin Milczarek oraz prawnicy Karla Pejko i Adam Gołębiewski.
Nasi przedstawiciele poruszyli kwestie zmian w Ordynacji podatkowej, wprowadzenia nowego podatku, tzw. podatku od wyjścia (exit tax) oraz zmian w opodatkowaniu leasingu.
Zapraszamy serdecznie do zapoznania się z artykułem.

2. Od 1 stycznia 2019 r. wynagrodzenie będzie wypłacane w innej formie

Dotychczas, zgodnie z Kodeksem Pracy, wypłata wynagrodzenia jest spełniania bezpośrednio do rąk pracownika. Istnieje możliwość złożenia przez pracownika wniosku/oświadczenia w celu uzyskiwania należnego wynagrodzenia w formie bezgotówkowej w postaci przelewu na wskazany numer rachunku bankowego. Częściowe spełnienie wynagrodzenia w innej formie niż pieniężna jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy przewidują to ustawowe przepisy prawa pracy lub układ zbiorowy pracy.

Planowana zmiana ma doprowadzić do sytuacji zupełnie odwrotnej. Regułą ma być to, że wypłata wynagrodzenia będzie dokonywana na wskazany przez pracownika numer rachunku bankowego. W celu wypłaty wynagrodzenia do rąk pracownika będzie konieczne złożenie wniosku w formie papierowej lub elektronicznej w tym zakresie do pracodawcy.

Zgodnie z przepisami przejściowymi, pracodawca w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie nowelizacji będzie obowiązany do poinformowania pracowników, którzy dotychczas otrzymywali wynagrodzenie do rąk własnych o obowiązku:

  • podania numeru rachunku bankowego, na który będzie wypłacane wynagrodzenie za pracę albo;
  • złożenie wniosku dotyczącego dalszej wypłaty wynagrodzenia za pracę do rąk własnych.

Z kolei pracownik będzie miał 7 dni od dnia uzyskania informacji na podanie pracodawcy numeru rachunku bankowego albo na złożenie wniosku w postaci papierowej lub elektronicznej dotyczącego dalszej wypłaty wynagrodzenia do rąk własnych.

3. TSUE: nie każdy sprzedający w sieci to przedsiębiorca

Sprawa dotyczyła mężczyzny, który kupił używany zegarek za pośrednictwem internetowej platformy. Po odbiorze uznał, że przedmiot nie zgadza się z właściwościami wskazanymi w ogłoszeniu sprzedaży i zażądał rozwiązania umowy. Sprzedawca odmówił przyjęcia towaru i zwrotu zapłaconej kwoty.

Sprawa trafiła do bułgarskiej Komisji ds. Ochrony Konsumentów. Komisja ustaliła, że sprzedawca opublikował na platformie internetowej jeszcze osiem innych ogłoszeń sprzedaży różnych produktów. W związku z tym uznała, że jest przedsiębiorcą, który popełnił wykroczenie administracyjne. Sprzedawca nie zgodził się z decyzją Komisji podkreślając, że nie jest przedsiębiorcą i zaskarżył tę decyzję do sądu.

Sąd Administracyjny w Warnie wystąpił z zapytaniem do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej czy osoba, która publikuje na stronie internetowej względnie dużą liczbę ogłoszeń sprzedaży przedmiotów o znacznej wartości może być zakwalifikowana jako przedsiębiorca w rozumieniu dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych.

TSUE w wyroku z 4 października 2018 r. wskazał, że należy zbadać, czy osoba fizyczna wystawiająca na sprzedaż kilka przedmiotów robi to w związku z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wolnym zawodem. Należy także zweryfikować, czy sprzedaż była dokonywana w sposób zorganizowany, czy miała charakter regularny lub cel zarobkowy, czy oferta dotyczy ograniczonej liczby produktów oraz zbadać status prawny i wiedzę techniczną sprzedawcy. Jeżeli powyższe warunki są spełnione to mamy do czynienia z przedsiębiorcą. Natomiast gdy sprzedawca wystawił jednorazowo kilka używanych rzeczy na sprzedaż to nie jest przedsiębiorcą.

4. Utrudnione odejście ze spółki ostatniego Członka Zarządu

Projekt noweli niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym, tzw. pakiet Małych i Średnich Przedsiębiorstw zmienia nie tylko przepisy podatkowe, czy prawa pracy, ale również Kodeks Spółek Handlowych.

Obecnie, Członek Zarządu może w każdej chwili zrezygnować z pełnienia funkcji. Rezygnacja stanowi jednostronne oświadczenie woli, może zostać złożona w każdym czasie, a jej skuteczność nie zależy od przyjęcia przez spółkę. Ma to zastosowanie zarówno wtedy, gdy Zarząd składa się z kilku Członków, jak i wtedy, gdy rezygnującym z pełnienia funkcji jest ostatni Członek Zarządu.

Po zmianie, jedyny Członek Zarządu będzie obowiązany złożyć rezygnację Wspólnikom, zwołując jednocześnie ich Zgromadzenie. Zgromadzenie Wspólników powinno zostać zwołane w ciągu 2 tygodni od dnia zgłoszenia żądania. Oświadczenie będzie zatem skuteczne następnego dnia po terminie, w którym ma się odbyć Zgromadzenie, czyli zostanie wprowadzony co najmniej 2 tygodniowy okres wypowiedzenia. Nie będzie jednak przeszkód, żeby umowa spółki przewidywała dłuższy termin.

Proponowane rozwiązanie po części zdezaktualizuje uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego o sygnaturze akt III CZP 89/15, w której sędziowie stwierdzili, że nie ma przeszkód, aby jedyny Członek Zarządu złożył rezygnację po prostu na adres spółki.

5. Jak zlikwidować spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o) w organizacji?

Z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje spółka w organizacji. Jest to faza przejściowa przed powstaniem spółki z o.o..
Likwidacja spółki w organizacji następuje na skutek:

  • niezgłoszenia spółki do sądu rejestrowego w terminie 6 miesięcy lub 7 dni, gdy spółka została zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy;
  • prawomocnego postanowienia sądu odmawiającego rejestracji.

W wyżej wymienionych przypadkach umowa spółki zostaje rozwiązana. Nie jest to jednak jednoznaczne z rozwiązaniem spółki z o.o. w organizacji. Może to nastąpić dopiero po przeprowadzeniu stosownych rozliczeń ze wspólnikami i wierzycielami spółki.

W sytuacji, gdy spółka z o.o. w organizacji po rozwiązaniu umowy spółki dokonuje zwrotu wniesionych wkładów i pokrywa w pełni wierzytelności osób trzecich, to mamy wówczas do czynienia z tzw. likwidacją uproszczoną. W razie niemożności przeprowadzenia likwidacji uproszczonej niezbędne jest przeprowadzenie właściwego postępowania likwidacyjnego.

Likwidację spółki z o.o. w organizacji przeprowadza Zarząd. Jeżeli spółka nie ma Zarządu, Zgromadzenie Wspólników albo sąd rejestrowy ustanawia likwidatora albo likwidatorów. Likwidatorzy ogłaszają jednokrotnie o otwarciu likwidacji i wzywają wierzycieli do zgłoszenia przez nich swoich wierzytelności w terminie jednego miesiąca. Ogłoszenia należy dokonać w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

W przypadku prowadzenia postępowania likwidacyjnego należy w pierwszej kolejności zaspokoić lub zabezpieczyć wierzycieli, a dopiero potem pozostały majątek dzieli się między Wspólników. Spóźnieni wierzyciele nie są pozbawieni możliwości uzyskania zaspokojenia należności, jednakże mogą być ograniczeni do zaspokojenia z majątku spółki, który jeszcze nie został podzielony.

W okresie likwidacji firma spółki z o.o. w organizacji powinna mieć dodatek „w likwidacji” zamiast „w organizacji”.

Przy przeprowadzaniu uproszczonej procedury likwidacyjnej momentem rozwiązania spółki jest moment dokonania ostatniego rozliczenia z wierzycielami albo Wspólnikami. W przypadku zaś wszczęcia postępowania likwidacyjnego, rozwiązanie spółki nastąpi po odbyciu Zgromadzenia Wspólników, na którym zatwierdzone zostanie sprawozdanie likwidacyjne.

Istnieje również możliwość rozwiązanie spółki z o.o. w organizacji bez konieczności przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

  • spółka nie ma zobowiązań wobec osób trzecich albo może je zaspokoić z posiadanego majątku;
  • wierzyciele są spółce znani;
  • wspólnicy nie wnieśli żadnych wkładów albo spółka jest w stanie zwrócić im te wkłady niezwłocznie w pełnej wysokości.

6. Od 2019 roku będzie obowiązek raportowania schematów podatkowych

Nowy obowiązek umożliwi organom podatkowym szybsze kontrole podatników, których podejrzewa się o unikanie opodatkowania. Za schemat podatkowy będzie uznane rozwiązanie, dzięki któremu podatnik zapłaci niższe zobowiązanie podatkowe lub wykaże stratę, a także opinia czy porada podatkowa. Obowiązkiem raportowania będą objęte zarówno osoby, które korzystały z takich rozwiązań, jak również ci, którzy im doradzali. Do tego grona będą się zaliczać:

  • doradcy podatkowi;
  • radcowie prawni;
  • adwokaci;
  • pracownicy banków;
  • inne doradzające instytucje finansowe.

Za niedopełnienie powyższego obowiązku będą przewidziane wysokie kary.

7. Nieprawidłowe dane lub brak danych kontrahentów może skutkować nierozpatrzeniem wniosku o wydanie interpretacji podatkowej

Ministerstwo Finansów chce wymusić na podatnikach, aby wniosek o wydanie interpretacji podatkowej zawierał dane identyfikujące kontrahentów, bez względu na to czy będą to osoby fizyczne, czy prawne, czy jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej. Wymagane również będzie podania nazwy państw, na których terytorium wystąpiły lub mogą wystąpić transgraniczne skutki transakcji.

W przypadku nie spełnienia powyższych wymogów Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwie do uzupełnienia braków w ciągu 7 dni pod rygorem nierozpatrzenia wniosku.